25 maja 1948 roku strzałem w tył głowy „metodą katyńską” zamordowano Polskiego Bohatera Narodowego.

25 maja 1948 roku w UB-ckiej katowni przy ul. Rakowieckiej w Warszawie, na mocy wyroku komunistycznego sądu, strzałem w tył głowy „metodą katyńską” zamordowano Polskiego Bohatera Narodowego.

Witold Pilecki jeden z największych bohaterów II wojny światowej. Dobrowolny więzień obozu Auschwitz, w którym stworzył ruch oporu. Torturowany i rozstrzelany przez władze komunistyczne. W 1940 roku, gdy Niemcy utworzyli obóz Auschwitz, zaproponował dowództwu, że dobrowolnie przedostanie się do niego, by zbierać informacje oraz utworzyć ruch oporu. 19 września 1940 roku. podczas łapanki na Żoliborzu, świadomie pozwolił się złapać i pod nazwiskiem Tomasza Serafińskiego dostał się do Auschwitz jako więzień nr 4859. W czasie pobytu w Auschwitz trzykrotnie poważnie zachorował, ale nie poddał się. Rotmistrz Pilecki przekazywał meldunki o panujących w obozie warunkach do Komendy Głównej ZWZ-AK w Warszawie. Pierwsza ucieczka miała miejsce w maju 1942 roku.

Wiosną 1943 roku gestapo stopniowo zbierało coraz więcej danych o obozowej konspiracji. Władze Auschwitz zdecydowały się na przerzucenie „starych” polskich aresztantów do obozów na teren III Rzeszy. Gdy udało się uzyskać potwierdzenie tych decyzji, Witold Pilecki podjął plan ucieczki z Auschwitz. Wraz z dwoma więźniami: Janem Redzejem i Edwardem Ciesielskim dokonał tego w czasie świąt wielkanocnych z 26 na 27 kwietnia 1943 roku.

Pilecki walczył w Powstaniu Warszawskim, po którym trafił do niemieckiej niewoli. Więziony w stalagach Lamsdorf i Murnau, po uwolnieniu wstąpił do 2. Korpusu Polskiego. Na osobisty rozkaz generała Władysława Andersa przedostał się do Polski, by prowadzić działalność wywiadowczą dla 2. Korpusu. Nie zareagował na rozkaz ucieczki z Polski wydany przez Andersa. Po wojnie napisał obszerniejszą wersję raportu dotyczącego Auschwitz. W maju 1947 roku został aresztowany przez UB. Podczas ostatniego widzenia z żoną wypowiedział znamienne słowa, które oddają bestialstwo przesłuchujących go śledczych i całego komunistycznego aparatu bezpieczeństwa:

„Ja już żyć nie mogę, mnie wykończono. Bo Oświęcim to była igraszka”.

Został oskarżony między innymi o działalność wywiadowczą na rzecz rządu emigracyjnego. Został skazany na śmierć, wyrok wykonano 25 maja 1948 roku, miejsce jego pochówku jest nieznane.

Witold Pilecki został zamordowany 25 maja 1948 roku w więzieniu mokotowskim przy ul. Rakowieckiej. Wyrok wykonał niesławny „Kat z Mokotowa” Piotr Śmietański. Rotmistrz zginął od strzału w tył głowy. Osierocił córkę i syna. Został pochowany w Kwaterze na Łączce przy murze cmentarnym Cmentarza Wojskowego na Powązkach, w miejscu pochówku ofiar komunistycznej bezpieki. Potajemnie chowano tu ciała polskich bohaterów, aby pamięć o nich zaginęła w świadomości Polaków. 30 lipca 2006 roku prezydent Lech Kaczyński przyznał Pileckiemu pośmiertnie Order Orła Białego. Rotmistrz Pilecki odznaczył się niebywałym bohaterstwem i bezgranicznym oddaniem dla Ojczyzny. Jest symbolem walki o wolną Polskę z reżimem komunistycznym. Całym swoim życiem udowodnił swoją wielkość. Nawet w chwili śmierci pozostał wierny ideałom wolnej Polski. 

Rotmistrz Wojska Polskiego, żołnierz Armii Krajowej i organizacji „NIE”, więzień i organizator ruchu oporu w obozie w Auschwitz, żołnierz wyklęty, patriota, Bohater Narodowy.